رسم زندگی....

 

*من کسی را می شناسم که دوستش دارم و دوستم ندارد ... شبها بی تاب خیره به یک عکس می نشینم ، حرف میزنم و دلتنگ میشوم ...

و او نزدیک و نزدیک تر میشود به کسی دیگر و در آرزوی ِتمام شدن احساس ِ من ...

*کسی را می شناسم که دوستم دارد و من دوستش ندارم ... هر روز هزار قدم برای راضی کردنم برمی دارد و من هزارها قدم دور می شوم...

*کسی را می شناسم که یک زمان دوستش داشتم و امروز فقط یک خاطره ست .... بی هیچ احساسی...

*کسی را می شناسم که یک روز دوست داشتنی ترین دوست من بود ... نزدیک تر از من به خودم و امروز دشمن ترین ... دورتر از هرکه تا امروز شناختم...

         *تمـــام اینهــا زنـــدگــی سـت ولــــی ...

                                            *کــاش میــان ِ اینهــا کمــی ...

                                                                             *فقـط کمی آرامـــش بـــــود...

 

 

/ 0 نظر / 16 بازدید